Posted by: સુરેશ | March 5, 2013

તું – લક્ષ્મીકાન્ત ઠક્કર

ઘણી ચર્ચા કરી લીધી ,પણ ઉત્તર ના મળ્યો !
તારી સુગંધ ભરી લીધી, ઉત્તર ઝીલી ના શક્યો 

દર્પણમાં નઝર કરી લીધી,અક્સ પામી ના શક્યો
તું તો હતો હાજર,ફરીથી મરમ તાગી ના શક્યો 

તું તો ઉત્તર આપતો રહ્યો ,હું કળી ના શક્યો,
રીત અલગ તારી,હું એ દૃષ્ટી સમજી ના શક્યો॰ 

હવાની રૂખ બદલાતી રહી, ફરીફરીને “ કઇંક ”
મરમ એની ચાલ-રવાનીના સમજી ના શક્યો 

સીધી લીટીનો માણસ,દિશા અવળી પકડી લીધી,
એ અવળી સમજણ મારી,મને હમેશાં નડતી રહી 

નઝર ઉત્તર તરફ રાખી દક્ષિણે ચાલતો રહ્યો “કઇંક”
કાશ! પાછું ફરીને જોઈ લેત, તો તુંજ ઊભો હતો॰ 

ઉત્તર-દક્ષિણનોજ માત્ર વિરોધાભાસ રહ્યો,’’કઇંક’’
બાકી, ગતિ તો વર્તુળાકારે હોતી હોય છે હવાની

————————————-

- લક્ષ્મીકાન્ત ઠક્કર

નેટ મિત્ર પી.કે. દાવડાની આ ઊઠાંતરી નથી !

ગુજરાતના મહાકવિ સ્વ. શ્રી.  ઉમાશંકર જોશીની આ અમર રચનાને પી.કે. એ ચિત્ર દેહ આપ્યો છે.

સ્લાઈડ શો

This slideshow requires JavaScript.

ગેલરી

દિલ ભરકે દેખ લો નઝારા-એ –કુદરત !

ફિર ઐસા મુકામ ફિર કભી આયે ન આયે!

બાદલોં કે બીચ ખડે હોકર દૂર ધૂપકા ડેરા દેખા,

દૂર પર્વતોમેં ઘને બાદલ-બારીશકા ઘેરા દેખા,

રાજ્માલા હિલ્સ કા દૃશ્ય રોચક રોમાંચક રહા,

મૌસમકી ઠંડક,પેડ-પૌધે,ઝીલ-ઝરનેકા નઝારા દેખા,

ઢેર સારે બાદલોં કે બીચ,ધૂપકા પડાવ-બસેરા દેખા,

‘વોટર ફોલ્સકે બહતે પાનીકા ગુપ્ત નાદ સુના ,

ત્વચા પર ભીની માદક હવાકા અનૂઠા સ્પર્શ જાના ,

હરી-ભરી ખાઈયોં-પર્વતોમેં,નિસર્ગકા મુક્ત નૃત્ય દેખા,

પહાડિયોંકે સર્પાકાર રાસ્તોં કે બીચ ગહરી ખદાને,-

હરેભરે ચાયકે બાગાન-બાગીચે ફૂલોંકા નઝારા દેખા,

કહાં-કહાંસે આયે લોગોંકે મિજાજ-નખરે,પાગલપનદેખા હમને,

પઢે-લીખે પરિપક્વ લોગોંકી નિમ્નતા સ્તર,પાગલપન દેખા હમને ,

‘ઘુમના,ફીરના,દેખના‘મકસદ થા,ખાનેકા પાગલપન દેખા હમને

છોટી-છોટી બાતોંમેં ઉલઝકર અડ જાનેકા પાગલપન દેખા હમને,

ખુદકો જ્યાદા સમજદાર સાબિત કરનેકા, પાગલપન દેખા હમને,

દિલ-ઓ-દિમાગ પર છાયે ગુસ્સે-નારાજગી,પાગલપન દેખા હમને,

- લક્ષ્મીકાન્ત ઠક્કર [ લા' કાન્ત ]

અને એ પ્રેરણા સ્થળો આ રહ્યા….

This slideshow requires JavaScript.

Posted by: સુરેશ | April 30, 2012

ત્યારે સાલું લાગી આવે

મિત્ર ગણીને જેની સાથે સ્નેહ કરેલો;

પેટ ખોલીને જેની સાથે વાત કરેલી; 

બધી સુજનતા વિસરી જઈને

પીઠમાં ખંજર  જ્યારે ભોંક્યું નિર્દયતાથી;

……… ત્યારે સાલું  લાગી આવે. 

——————-

     આમ તો આ રચના હતાશાની છે; પણ એનું શ્રેય  ‘હાસ્ય દરબાર’ પર એક હળવા હાસ્યચિત્ર પર માનનીય પ્રજ્ઞાબેન વ્યાસે આપેલ  કોમેન્ટને જાય છે. ( એ બધી હળવાશ માણવા અહીં ક્લિક કરો,

    અલબત્ત એ કોમેન્ટ અને ત્યાર બાદ મળેલી સઘળી શેર પૂર્તિઓ પણ એવી  જ હળવી હતી. પણ આપણે એ ન ભૂલીએ કે, હાસ્યની પાછળ ઘણી વખત અસહ્ય કરૂણતા  છુપાયેલી હોય છે.

કવિશ્રી. મુકેશ જોશીની એ મૂળ રચનાનો, મને ગમતીલો મક્તાનો શેર ..

તમે હો મુસ્તાક તમારી તલવારો પર

દુશ્મનને પડકારી લાવો રણની વચ્ચે 

હાથ જરા સરકાવો પાછળ,

સાવ જ ખાલી મ્યાન મળે ને,

..……. ત્યારે સાલું લાગી આવે. 

[ આખી રચના અહીં વાંચો; અને સાંભળો . ]

        અમદાવાદના શ્રી. ભજમન ભાઈ નાણાવટીએ બહુ પ્રેમથી મારા માટે આ રચના બનાવી. એને સંતાડીને બેસી રહેવાનું ઠીક ન લાગ્યું; એટલે અહીં કોપી કરી દીધી.

     એક જ કોમેન્ટ સાથે – આમાંની કશી પ્રશંસાને આ જણ લાયક નથી.

[  ભજમન ભાઈનો બ્લોગ - 'વાર્તાલાપ' ]

———————

દાદા સદા દિલનો દરિયો

બાળ રમાડે આપી ગરિયો

 

કવિતા મારી પા પા પગલી

દાદાની શીખ લાગે મખમલી 

દાદા વિશાળ વૃક્ષ આભમાં

ડાળે ચહકતી હું તો ચકલી.

 

દાદાની પેટી પર તાળું

ગદ્યસૂર ન માગે ટપલી.


દાદા તૃપ્ત. ના કશી કામના

શું અકળાવું? જ્યાં બાબત સફલી! 

————–

    કામનાથી મુક્ત થવાનું એટલું સહેલું ક્યાં છે?  હા! એટલું ખરું કે, સદા આનંદમાં રહેવાનું અને બીજાઓને રાખવાનું બહુ ગમે છે.

Posted by: સુરેશ | March 23, 2012

ટચ થેરાપી – ધીરૂભાઇ વૈદ્ય

                    

                      મા, જ્યારે તેં કહ્યું

                     ”લાવ….જરા, તારા ગાલે હાથ ફેરવવા દે” 

                     અને….તે મને સ્પર્શ કર્યો,

                     ને…………..જાણે……………

                    મારી ત્વચા પર

                   લીલુછમ્મ  ઘાસ

                   કેમ ઉગી નીકળે છે.!?

                  મારૂં દિલ

                  બરફસી શિતળ

                  ઠંડક કેમ અનુભવે છે !?

                 મારૂં દિમાગ

                 સ્વર્ગસી સુગંધથી

                 કેમ મહોરી ઉઠે છે !?

               મારા અંગેઅંગમાં

               અવર્ણનીય અકલ્પનીય

               કળ કેમ વળે છે !?

               બધો ઉચાટ શમી જાય છે.

               બધો થાક ઉતરી જાય છે.

               બધા દુ:ખો વિસરાય જાય છે.

               પ્રશાંત નિદર આવી જાય છે.

 

              નવું જોમ………..નવી તાજગી

              નવો ઉત્સાહ…….નરી  પ્રસન્નતા

              રોમ-રોમમાં…….પ્રસરી જાય છે.

 

             કદાચ એને જ…………………

        ટચ થેરાપી કહે છે.

——————————

               ( ક્યાંક વાંચેલુ, સ્મૃતિના આધારે ) ધીરૂભાઇ વૈદ્ય – સૂરત

      મને બહુ જ ગમતીલા, માનનીય શાયર શ્રી. જવાહર બક્ષીનો – મારા જીવનમંત્ર જેવો – શેર…..
મસ્તી વધી ગઈ તો વિરક્તિ થઈ ગઈ
ઘેરો થયો ગુલાલ તો ભગવો થઈ ગયો. 
     કલ્યાણમિત્ર શ્રી. શરદ શાહને જણાવ્યો; અને એમનામાં પ્રચ્છન્ન રહેલી સર્જકશક્તિએ પ્રતિ-શેર બનાવી; ટેબલ ટેનિસની રમતની જેમ સામો બીજો શેર મોકલી દીધો…
હસ્તી મટી ગઈ તો,  વિરાટ થઈ ગઈ;
ઘેરાવ જો ગયો તો, આકાશ થઈ ગયો.
      માશાલ્લા, શરદભાઈ, ચાલો આમ શેર- ટેનિસ રમતા રહીએ. ગુલાલ, મસ્તી, વિરક્તિ, હસ્તી, મુક્તિની રમત રમતા રહીએ.
      એવી જ એક રમતની અદભૂત ગઝલ – બીજા એવા જ એક ગમતીલા શાયર, શ્રી. કૃષ્ણ દવેની ..
મારી પાસે ઢગલો રેતી,
તારી પાસે ખોબો જળ,

ચાલને રમીએ પળ બે પળ.

મારાથી ઉમ્મરમાં કમસે કમ ૧૨ વર્ષ મોટા, બુઝુર્ગ મિત્ર શ્રી. કનક રાવળનું આ પ્રણયકાવ્ય વાંચતાંની સાથે જ ગમી ગયું.

મૂળ પી.ડી.એફ. ફાઈલમાંના ‘ ગોપિકા’ ફોન્ટમાંથી રૂપાંતરણની મજા પણ ભરપેટ માણવા મળી.

————————————

પારિજાત

સમો દીવાળીની રાત, શરદના શીતળવા

ટમટમ્યાં અગણીત તારક તારિકા અમાસ આકાશે

રચાયો રાસ રત્નરાશીનો

આનંદ ઓઘ વરતાયો નભમંડળે

પલકારામા ભાગ્યા સૌ નિજી સ્થાને ભુલી પાછળ ઓંછાયા

આવતાં સવારી ભવ્ય સૂર્ય મહારાજની

ઝાકળભીની હતી ભૂમિ શેફાલી વૃક્ષ તળે

પથરાયાં ત્યાં શ્વેત પારીજાત પુષ્પો

જુક, પંચપત્તી, રક્‌તશીખાધારી

મઘમઘી દિશાઓ પૂષ્પગાને,

યાદી ભરી ગતરાત્રી સંવનોની,

મનોકાશમાં સમાયા સૌ સ્મરણો,

થયું ભાથુ ભેગું અતિત ઓવારે

રહી બાકી શ્વેત પરછાયી

- ધરી રક્‌તબીંબ અધરે

—————————————

- કનક રાવળ, જાન્યુઆરી ૨૦૦૩

મીઠી નીંદર
સપન મનોહર
શબ્દ પ્રમાણ

ભોજ છબીલા
સોડમ અલબેલા
શબ્દ પ્રમાણ

શબ્દ પ્રમાણ
સૌ મન રજકણ
જૂઠ જમણ

લિમકા, કોક
ચિત્ર, સમજ ફોક
દ્રશ્ય પ્રમાણ

ફિલ્મ ચરિત્ર
સુંદર ચલચિત્ર
દ્રશ્ય પ્રમાણ

દ્રશ્ય પ્રમાણ
સૌ મન ભટકણ
ભૂત ભ્રમણ

રાગ ભોપાલી
સૂર તાલ ખયાલી
શ્રાવ્ય પ્રમાણ

કબીર વાણી
અનુભવથી જાણી
શ્રાવ્ય પ્રમાણ

શ્રાવ્ય પ્રમાણ
અતિ મન રંજક
દુઃખ ભંજક

માંહી નિરખ
વર્તમાન પરખ
તરસ છીપે
ફકત નીરખંદા
ફકત પરખંદા

પ્યાસ બુઝે છે
જનમ જનમની
ગુરુ નિશ્રામાં
જ્યાં પ્રત્યક્ષ પ્રમાણ
ત્યાં પ્રતિતી પ્રમાણ.

Posted by: સુરેશ | October 25, 2011

બે તાન્કા – શ્રી. શરદ શાહ

   શ્રી. શરદભાઈ ( શાહ) ની કોમેન્ટની જિજ્ઞાસુ બ્લોગરો હમ્મેશ અભિપ્સા રાખતા હોય છે. દિવાળીની આ સાંજે તેમણે બહુ ભાવથી બે તાન્કા મોકલ્યા છે.

લ્યો આ ફગાવ્યા
લેબલો જગતના
હિન્દુ કે ખ્રિસ્તી
મુસલમાં કે શિખ
નથી થાવું અમારે.

==============

બસ માનવ.
ન કોઈ સંગી-સાથી
કોઈ બૈસાખી
ડગર અનજાણી
બસ ફના થવાની.

દિલથી અંતરના ભાવો વ્યક્ત કરનાર આ કલ્યાણમિત્રના ભાવોને અહીં પ્રગટ કરવા તે  મારું અહોભાગ્ય છે.

Older Posts »

Categories

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.