મસ્તી વધી ગઈ તો વિરક્તિ થઈ ગઈઘેરો થયો ગુલાલ તો ભગવો થઈ ગયો.
હસ્તી મટી ગઈ તો, વિરાટ થઈ ગઈ;ઘેરાવ જો ગયો તો, આકાશ થઈ ગયો.
મારી પાસે ઢગલો રેતી,
તારી પાસે ખોબો જળ,
ચાલને રમીએ પળ બે પળ.
મસ્તી વધી ગઈ તો વિરક્તિ થઈ ગઈઘેરો થયો ગુલાલ તો ભગવો થઈ ગયો.
હસ્તી મટી ગઈ તો, વિરાટ થઈ ગઈ;ઘેરાવ જો ગયો તો, આકાશ થઈ ગયો.
મારી પાસે ઢગલો રેતી,
તારી પાસે ખોબો જળ,
ચાલને રમીએ પળ બે પળ.
મારાથી ઉમ્મરમાં કમસે કમ ૧૨ વર્ષ મોટા, બુઝુર્ગ મિત્ર શ્રી. કનક રાવળનું આ પ્રણયકાવ્ય વાંચતાંની સાથે જ ગમી ગયું.
મૂળ પી.ડી.એફ. ફાઈલમાંના ‘ ગોપિકા’ ફોન્ટમાંથી રૂપાંતરણની મજા પણ ભરપેટ માણવા મળી.
————————————
સમો દીવાળીની રાત, શરદના શીતળવા
ટમટમ્યાં અગણીત તારક તારિકા અમાસ આકાશે
રચાયો રાસ રત્નરાશીનો
આનંદ ઓઘ વરતાયો નભમંડળે
પલકારામા ભાગ્યા સૌ નિજી સ્થાને ભુલી પાછળ ઓંછાયા
આવતાં સવારી ભવ્ય સૂર્ય મહારાજની
ઝાકળભીની હતી ભૂમિ શેફાલી વૃક્ષ તળે
પથરાયાં ત્યાં શ્વેત પારીજાત પુષ્પો
જુક, પંચપત્તી, રક્તશીખાધારી
મઘમઘી દિશાઓ પૂષ્પગાને,
યાદી ભરી ગતરાત્રી સંવનોની,
મનોકાશમાં સમાયા સૌ સ્મરણો,
થયું ભાથુ ભેગું અતિત ઓવારે
રહી બાકી શ્વેત પરછાયી
- ધરી રક્તબીંબ અધરે
—————————————
- કનક રાવળ, જાન્યુઆરી ૨૦૦૩
મીઠી નીંદર
સપન મનોહર
શબ્દ પ્રમાણ
ભોજ છબીલા
સોડમ અલબેલા
શબ્દ પ્રમાણ
શબ્દ પ્રમાણ
સૌ મન રજકણ
જૂઠ જમણ
લિમકા, કોક
ચિત્ર, સમજ ફોક
દ્રશ્ય પ્રમાણ
ફિલ્મ ચરિત્ર
સુંદર ચલચિત્ર
દ્રશ્ય પ્રમાણ
દ્રશ્ય પ્રમાણ
સૌ મન ભટકણ
ભૂત ભ્રમણ
રાગ ભોપાલી
સૂર તાલ ખયાલી
શ્રાવ્ય પ્રમાણ
કબીર વાણી
અનુભવથી જાણી
શ્રાવ્ય પ્રમાણ
શ્રાવ્ય પ્રમાણ
અતિ મન રંજક
દુઃખ ભંજક
માંહી નિરખ
વર્તમાન પરખ
તરસ છીપે
ફકત નીરખંદા
ફકત પરખંદા
પ્યાસ બુઝે છે
જનમ જનમની
ગુરુ નિશ્રામાં
જ્યાં પ્રત્યક્ષ પ્રમાણ
ત્યાં પ્રતિતી પ્રમાણ.
શ્રી. શરદભાઈ ( શાહ) ની કોમેન્ટની જિજ્ઞાસુ બ્લોગરો હમ્મેશ અભિપ્સા રાખતા હોય છે. દિવાળીની આ સાંજે તેમણે બહુ ભાવથી બે તાન્કા મોકલ્યા છે.
લ્યો આ ફગાવ્યા
લેબલો જગતના
હિન્દુ કે ખ્રિસ્તી
મુસલમાં કે શિખ
નથી થાવું અમારે.==============
બસ માનવ.
ન કોઈ સંગી-સાથી
કોઈ બૈસાખી
ડગર અનજાણી
બસ ફના થવાની.
દિલથી અંતરના ભાવો વ્યક્ત કરનાર આ કલ્યાણમિત્રના ભાવોને અહીં પ્રગટ કરવા તે મારું અહોભાગ્ય છે.
પાન ચૂંટતાં ઉપજ્યો
બળબળતો આક્રોશ.
ખાંડ ચામાં નાંખતાં
દેખાઈ નહીં શેરડી.
રેખાબેન સિંધલની અગિયારી 'તૂટ-ફૂટ' પરથી સૂઝેલ - પ્રતિ અગિયારી.
અંતરયાત્રાના સહપ્રવાસી મિત્ર શ્રી. પ્રવીણભાઈ ઠક્કરની આ રચના વાંચતાં જ ગમી ગઈ.
એક ડૂબકી, શાંત અંતરના ઓરડે,
શાંતિની ચીર નિદ્રામાં જાગૃત,
બીજુ કંઇ નહીં, બસ, જાગૃતિ.
ન અંજપાનો અહેસાસ, બસ, શાંતિનો સાથ.
ન આશા, ન ઉર્મિ, ન અપેક્ષાનો કોલાહલ,
ન ઇચ્છા, ન અપેક્ષા ન અજંપાની પ્રત્યાશા.
જાણે અંતરના ઉંડાણથી ઉભરતુ એક ઝરણું,
આનંદ અને સ્નેહની નદીમાં તરતુ અસ્તિત્વ.
ન કોઇ આધાર, પણ નિરાધાર નહીં,
ન વાત કે ચીત, બસ સત્ ચિત અને આનંદ.
ન જીત કે અસ્તિત્વની મથામણ.
કલ્પનાઓના ગગનોનો ક્ષય,
ન શબ્દ, અ-શબ્દ, ગાઢ શાંતિનો પોકાર,
અ-શબ્દ, બસ – સત્ ચિત અને આનંદ.
Posted in ગીત, પ્રવીણ ઠક્કર
હાઈકુની મોસમ જામી છે – બળબળતા બપોરે!
વલીભાઈ – મારા વ્હાલા વલીદાનું હાઈકુ ખંડ કાવ્ય હમણાં જ આ છાપે ચઢાવ્યું અને હવે આ બીજો નવતર પ્રયોગ – અને એ પણ હાહાકાર, વાર્તાકાર, મસ્ત માણસ, વલીભાઈ મુસાના ફળદ્રુપ ભેજાની નિપજ!
————————–
આ સોનેટનું વિવેચન અને સરસ મજાના વાચક પ્રતિભાવો અહીં માણો…
સોનેટ મને બહુ જ ગમતો કાવ્ય પ્રકાર છે.
વલીદાનાં ઢગલાબંધ હાઈકુ વાંચવા તમારે એમની ઈ-બુક ડાઉનલોડ કરવી પડશે-
Posted in વલીભાઈ મુસા, હાઈકુ
——————————————————-
નિશીથ = મધ્ય રાત્રિ; નિશાંત = પ્રભાત; આત્મજ = પુત્ર; દુગ્ધ = દૂધ; તનયા = પુત્રી; સુતા = પુત્રી; ભાર્યા = પત્ની; દીના = ગરીબડી
—————————-
વધારે વિગતે વિવેચન અને અત્યંત અભ્યાસી વાચક પ્રતિભાવો તો એના મૂળ સ્થાનકે જ મળે ને?
Posted in વલીભાઈ મુસા, હાઈકુ
સાચું સુખ તે જિવંત જીવ્યા.
જીવીને સૌને જીવાડ્યા.
વાચકોના પ્રતિભાવ