બની ગયો છું - પૂણેકર

સુરજ પણ તારી જેમ જ,  ગુસ્સે થાય છે સવારે
ગરમ ઓછો,  અને લાલ વધારે.

સળગતા હોવાનો કેવો આ અહેસાસ છે?
જલતી આ શમાને અંતરની પ્યાસ છે.

કોને કહું હું વાત ગર્ભિત આ અંધકારની?
માનશે કોણ?  ચારે તરફ મારો જ ઉજાસ છે.

સૂરજ હાથમાં આવ્યો, તો ય પત્થર જેવો લાગ્યો.
પ્રકાશની હર ગલી ગુમનામ થઇ ગઇ .

હું આંખમાં અંધાર આંજીને ફરતો રહ્યો
ને રાત બિચારી બદનામ થઇ ગઇ.

મંઝીલ બહુ દૂર હતી, એમ તો નહોતું.
આ તો રસ્તા અમને થોડાક છળી ગયા.

દુશ્મનો બહુ હતા, એમ તો નહોતું.
આ તો મિત્રો અમને થોડા એવા મળી ગયા.

ઊડવાની ચાહમાં બેજાન બની ગયો છું.
પંખી બનવું હતું,  ને વિમાન બની ગયો છું.

- પૂણેકર