ઓફીસ -2007
Posted by સુરેશ on February 26, 2007

ઓફીસ - 2007 વાપરીને આ પોસ્ટ બનાવી છે. તમને જાણીને આનંદ થશે કે હવે વર્ડમાંથી જ લોગ ઇન કરીને પોસ્ટ પ્રકાશિત કરી શકાય છે. અને તે પણ વર્ડના ઘણા બધા ફોર્મેટ વાપરીને !!
Posted in પ્રકીર્ણ | 2 Comments »
Posted by સુરેશ on February 26, 2007

ઓફીસ - 2007 વાપરીને આ પોસ્ટ બનાવી છે. તમને જાણીને આનંદ થશે કે હવે વર્ડમાંથી જ લોગ ઇન કરીને પોસ્ટ પ્રકાશિત કરી શકાય છે. અને તે પણ વર્ડના ઘણા બધા ફોર્મેટ વાપરીને !!
Posted in પ્રકીર્ણ | 2 Comments »
Posted by સુરેશ on February 24, 2007
તમે આજે મને પૂછી રહ્યા છો , ‘શું પરિચય છે?’
કહું શું હું તમોને આજ ? ના હું જાણતો ખુદને.
ખુદા જાણે કે આ ‘હું’ કોણ છે? રે! ના ખબર મુજને.
તમે પૂછી જુઓ ખુદને, તમે શું જાણો છો ખુદને?
પરિચય કોણ કોનો કઇ રીતે આપે કહો, વારુ?
ખબર ક્યાં કોઇને પડતી કદી, તે જાણે છે ખુદને?
ખુદા ખુદ કોણ છે, ક્યાં રે’ છે, તેની ક્યાં ખબર મુજને?
મને શંકા પડે છે કે , ખુદા શું જાણે છે ખુદને? !
પરિચય એટલે ના પૂછશો કદીયે આપ કોઇને.
પહેલાં ‘કોણ છું હું?’ તે જરા પૂછી લિયો ખુદને
- સુરેશ જાની
સર્જન સહીયારું પર પહેલી વાર મૂકી - 23 ફેબ્રુઆરી - 2007
Posted in સુરેશ | 1 Comment »
Posted by સુરેશ on February 18, 2007
પંખી બનું, ધાર કે હું, આજ ગગનમાં,
ઉડતો રહું, સરતો રહું, આજ આ નભમાં.
દૂર દૂરે, ડુંગરા પર, ભમતો રહું રે,
વન વન ફરું , સેર કરું, હરિત બાગમાં.
આમ ફરું, તેમ ફરું, મસ્ત બનીને,
ગામ તણી ગલી ઘુમું, સહજ શ્વાસમાં.
પવનની હું હોડ કરું, વીર બનીને,
નદી કેરાં નીર ચૂમું, ઘડીક વારમાં.
અરે! આ તો સપન હતું, ખબર પડી જ્યાં,
ધમ્મ દઇ પાછો પડ્યો, આ જ જગતમાં.
- સુરેશ જાની
Posted in સુરેશ | 1 Comment »
Posted by સુરેશ on February 18, 2007
( શાર્દૂલ વિક્રીડિત - મ સ જ સ ત ત ગ )
ગાગાગા લલગા લગાલ લલગા ગાગાલ ગાગાલ ગા
——————————————————————————————-
ધારો કે, ધરી પાંખ હું ઉડી શકું આકાશમાં શાનથી;
ધારો કે, બની મસ્ત હું ઘુમી શકું, જ્યાં ચાહું ત્યાં તાનથી;
કિલ્લોલું, સરતો રહું, ગણગણું, ગીતો મઝાનાં વળી;
પ્હાડો, જંગલ, કંદરા, સરવરો, સરિતા તટો મોજથી.
- સુરેશ જાની
Posted in સુરેશ | 3 Comments »
Posted by સુરેશ on February 18, 2007
જશો ના દૂર વ્હાલમજી, વિરહ સહેવો પડે છે.
દરેક વાત યાદ કરાવવા ફોન કરવો પડે છે.
જશો ના દૂર વ્હાલમજી, એકલું જમવું પડે છે,
બીજું તો ઠીક પણ, એકલા તાંસળું ઘસવું પડે છે.
જશો ના દૂર વ્હાલમજી, સફરનો થાક સ્હેવાનો,
સહુની ભેટ સોગાદોનો હવે ભાર લાગવાનો.
જશો ના દૂર વ્હાલમજી, દિલથી કહું છું વ્હેલા આવજો,
ચણિયા ચોળી, અથાણાં પાપડ ને મઠીયા જરુરથી લાવજો.
- જિજ્ઞાસા વિહંગ જાની
16 નવેમ્બર -2006
પતિ પરદેશ ગયો હોય અને તે ય માદરે વતન ભારતમાં; ત્યારે અમેરિકન ભારતીય ગૃહિણીની વ્યથાને જિજ્ઞાસાએ અહીં હળવી અભિવ્યક્તિ આપી છે.
Posted in જીજ્ઞાસા જાની | 13 Comments »
Posted by સુરેશ on February 14, 2007
ઉંઝા જોડણીમાં
[ વસંતતીલકા – સોનેટ ]
[ જાણો વસંતતીલકા ત ભ જા જ ગા ગા ]
માનો તમે મજનુ કે લયલા જ માત્ર,
ફર્હાદ કે શીરીં વળી પદને જ પાત્ર?
કે શેણી કો વીરહીણી ઝુરતી સખાને,
પ્રેમી ગણો અમર વીશ્વ મહીં જ શાને?
માતા ચહે તનયને શું ન પ્રેમથી સૌ?
ને તાત શું ન ચહતા નીજ સુતને હા?
નીજ મીત્ર કાજ અરપી, ખુદ પ્રાણ દેતા,
મીત્રો ઘણા જગતમાં સહુએ ય જોયા.
વળી દેશદાઝ થકી શીશ કપાવતા હા!
ભડવીર સૈનીક ઘણા દીસતા ધરામાં.
ધુણી ધખાવી, ન કદી દીન-રાત જોતા,
વીજ્ઞાનના પ્રહરી સૌ સમયે પ્રકાશ્યા.
સર્વાંગ સ્નેહ શુભનો નથી કો સીમાડો.
પાયા સમો જીવનનો સ્વજનો ! સનેડો.
તનય - પુત્ર : સનેડો - 1) સ્નેહ , પ્રેમ 2) ભવાઇ અને લોકગીતનો મિશ્ર ગીત/ નૃત્ય પ્રકાર
સનેડો એટલે શું : સનેડો - સાંભળો : એન. આર. આઇ. નો સનેડો ! - સાંભળો
- સુરેશ જાની
Posted in સુરેશ | 3 Comments »
Posted by સુરેશ on February 13, 2007
મુક્તક - શાર્દૂલ વિક્રીડિત
———————–—————–
માતા હરખે બાલુડાં નિરખીને, કિલ્લોલતાં - પ્રેમ ના?
મસ્તાનો મય પ્યાલીથી મલપતો, એ કેમ હો પ્રેમ ના?
શું ના પ્રેમ રતિક્રીડા રસભરી, વ્હાલા અને વ્હાલીની?
સંભવ ના કદી પ્રેમને પરખવો, પ્રેમ એટલે પ્રેમ છે.
- સુરેશ જાની
આ મુક્તકમાં પ્રેમના ત્રણ સ્વરૂપો દર્શાવવા મેં પ્રયત્ન કર્યો છે.
માતાનો પ્રેમ એ સાત્વિક અને સૌથી ઊંચો પ્રેમ છે. પરમ તત્વનો આપણા માટે જે પ્રેમ છે તેનો સૌથી શુધ્ધ સાક્ષાત્કાર.
કોઇ પણ ચીજ માટેનો નશો કે પાગલપન , જે એક વૈજ્ઞાનિકને તેની પ્રયોગશાળામાં અથાગ કામ કરવા કે એક મેરેથોન દોડના રમતવીરને પોતાના હરેક સ્નાયુ પાસેથી છેલ્લી બુંદ સુધી તાકાત કઢાવે છે - તે મયની પ્યાલી - તે રાજસિક પ્રેમ છે.
સ્ત્રી પુરુષના પ્રેમનો પાયો , સમાગમ સુખની તીવ્ર લાલસા, એ પણ પ્રેમનું જ એક રૂપ છે , જેના થકી જીવની ઉત્પત્તિ થાય છે. આ મારા મતે પ્રેમનું તામસિક રૂપ છે. ઘણા અનિષ્ટો પણ આનાથી સર્જાયા છે.
આપણે પ્રેમને માત્ર આ ત્રીજા સ્વરૂપે જ ઓળખતા રહ્યા છીએ !
Posted in સુરેશ | 11 Comments »
Posted by સુરેશ on February 8, 2007
કહ્યું સાકીને ‘તું મજા લે! મજા લે!’
ઉપેક્ષા મળી લો! ટપાલે ટપાલે.
હતી આશ થાશે, મિલન કો’ મધુરું,
વિદા ગીત ગાયું ‘ખમી લે! ખમી લે! ‘
મળ્યા, ના મળ્યા ઉત્તરો જ્યાં મને ત્યાં,
નવી સો સમસ્યા, સવાલે સવાલે.
મળી ગમગીની, હર કદમ પર અરેરે!
મળ્યા રક્ત ટપકાં, ગુલાલે ગુલાલે.
મથું ચીરવા ગમ વ્યથા કેરી રાતો,
મળી મેશ મુજને મશાલે મશાલે.
હતો સુસ્ત, બેજાન, હરદમ અટૂલો,
નિરર્થક એ વાતો ‘રમી લે! રમી લે!’
હવે શું કરીશું, મથીને, જીવીને?
ભરી આહ બોલ્યો: ‘રજા લે! રજા લે!’
- સુરેશ જાની
Posted in સુરેશ | 6 Comments »
Posted by સુરેશ on February 7, 2007
તા. ત્રીજી ફેબ્રુઆરી - 2007 ના રોજ ગુજરાતી નેટ જગતની ત્રીજી ચેટ કોન્ફરન્સ યોજાઇ હતી . તેનો અહેવાલ વાંચો —
Posted in સમાચાર | No Comments »
Posted by સુરેશ on February 3, 2007
Kids playing instruments, it is fun.
They are doing actions, they’re having a run.
Playing music sweetly sweet, sweet,
They sure know, using dancing dance dance.
The birds go tweety tweet tweet ,
The animals follow them around
In the lovely camp ground.
All are dancing about the fancy and the dancy,
Singing “Pull out, pull out the boat,
Out of the ground.”
- Jay Jani
Jay is my daughter Rucha’s son - 7 years old and a second grader. Seeing me write poems, he too wanted to on his own, without prompting. And lo! this is his first creation.
This is a deviation from my policy of writing in Gujrati here. I hope your responses will encourage him to write further. Please give your comments in English, so that he can read them himself.
Posted in જય- Jay, પ્રકીર્ણ | 17 Comments »