તુ ના’વી મારી પાસ- રાજેન્દ્ર ત્રીવેદી
Posted by સુરેશ on June 23, 2007
કાલની તો આજ થઈ,
ને આજની થશે ય કાલ;
છતાં તુ ના’વી મારી પાસ.
આમાં ને આમાં
મારી આંખો બીડાઈ ગઈ,
ખુલતાં શું થાશે પ્રભાત !
મળવા તને હું જીવું
આખાયે જીવન ભર,
પલકોને ખુલતાં ના વાર,
છતાં તુ ના’વી મારી પાસ
- રાજેન્દ્ર ત્રીવેદી
ગીતાબેન ચેતજો! રાજેન્દ્રે તમને બતાવી લાગતી નથી આ કવીતા!!!
રાજેન્દ્ર મારો બહુ જ જુનો દોસ્ત - અમે મેટ્રીક પછી માત્ર એક વરસ સાથે ભણેલા. હું લોઢા લાકડાના વાઢકાપની લાઇનમાં પડ્યો અને રાજેન્દ્ર મગજના વાઢકાપની! આ ‘નેટડા’ના પ્રતાપે પીસ્તાળીસ વરસ પછી અમે ભેળા થીયા! એની આ પહેલી કવીતા છાપતાં મને આંખમાં હર્શાશ્રુ આવે છે. જોકે આમ તો તમે સૌ તેને ‘ હાસ્ય દરબાર ‘ વાળા ડો. રાજેન્દ્ર ત્રીવેદી તરીકે જાણો જ છો ! તમારી જાણ સારુ, રાજેન્દ્ર બોસ્ટનમાં ન્યુરો સર્જન છે- અને મગજની વાઢકાપ કરતાં તેના મગજનું હાસ્યકેન્દ્ર ખુલી ગયેલું છે. અને હવે કવીતાનું પણ ! તેમના સ્વર્ગસ્થ પીતા શ્રી. મુળશંકર ત્રીવેદી બહુ જ ભક્તીવાન હતા. તેમણે ઘણા ભજનો નીજાનંદ ખાતર લખેલા - જે તમે ‘ તુલસીદલ ‘ પર વાંચી શકશો.
બહુ જ આનંદી, મીલનસાર અને ખુલ્લા દીલના રાજેન્દ્ર પાસેથી આપણે આશા રાખીએ કે, આપણને કવીતાઓનો અને હાસ્યનો ખુબ ખુબ આસ્વાદ કરાવતા રહે.
June 23, 2007 at 5:52 pm
ભાઈ સુરેશ,
આતો,
યાદ ને વિરહ ભેગા થયા.
મારા મગજ ના કેન્દ્રમાં લાગી આગ,
સરી પડયા શબ્દ આસું બની આ કાવ્યમાં,
મારા મન ને શાંત કરવા….
ને આવ્યા તારી પાસ.
મને મોટો મા કર કહી ન્યુરો સરજન,
હવે તો છું મગજનો ડોકટર,સાયકાએટરીસ્ટ.
આતો તાર કહેવાથી આ ઇન્ટરનેટ પર,
માંડયો છું લખવા તું વાંચ !!
રાજેન્દ્ર
June 23, 2007 at 6:38 pm
શું ખુલ્લી આંખે પણ ઉભેલા ગીતાબેન ન દેખાણા પાસ?
ગીતાબેન શું વાત છે? જોજો સર્જન કરતાં કોક કવિતા યાદ આવશે તો દરદીની નસો પણ હાસ્ય નસોમાં બદલાઈ ન જાય!!!!!!!!!!!
June 23, 2007 at 7:40 pm
સુરેશભાઈ,
તમારું “કાવ્યસુર”નું સંગીત નેટજગતને અવનવીન વ્યક્તીત્વોના સમુહગાન તરફ લઈ જઈને અનેક સંતાયેલાં સુરોને ખેંચી લાવશે !!
સારું કર્યું તમે આ નવોદીતોનો ( રાજેન્દ્રભાઈને તો નવો.પણ કહેવાશે નહીં) એક સાથે મુકામ કરાવ્યો છે આ “કાવ્યસુર”સંગમમાં.
જોકે સરખામણી બરાબર ભલે નથી પરંતુ ‘કુમાર’ના બચુભાઈ રાવતે જે કાર્ય કર્યું અનેક કવીઓને સર્જવા-ઘડવાનું તેવું જ કંઈક આ “કાવ્યસુર”નું કહું તો કસમયનું તો નથી જ.આને વધુ ને વધુ નવોદીતોથી સભર કરો અને શણગારો એવી આશા-અપેક્ષા છે.
રાજેન્દ્રભાઈનું સ્વાગત !
June 23, 2007 at 7:51 pm
Daktar, Tame to Sarjan chho ke
Visarjan?
June 23, 2007 at 11:40 pm
मारा सह-व्यावसायीकोने भाषामा रस लेता जोईने गर्व अनुभवुं छुं. सुरेशभाई, आ ब्लॉग माटे तमने धन्यवाद!
नीशीथ
June 23, 2007 at 11:48 pm
બચુભાઇ રાવત અને કુમાર ક્યાં અને હું અને કાવ્યસુર ક્યાં ? !
ક્યાં રાજા ભોજ અને ક્યાં ગાંગો તેલી ?
કુમારની બુધસભામાં તો ગુજરાતની મોટી મોટી હસ્તીઓ ઘડાઇ છે. ‘કુમાર’ માં કવીતા છપાય તે હોલમાર્ક ગણાતો.
June 24, 2007 at 1:33 am
nice to know that…congrats to both of u..!
June 24, 2007 at 2:45 am
મેં સરખામણી કરવા ખાતર કરી છે. પણ હેતુ તો હજી એ જ છે કે આ કાર્યને સરખાવવું હોય તો તે કાર્યની સાથે જ. તમે બ.રા. નથી, ભલે. પણ તમારો બ્લોગ નવોદીતો માટે એક નવી શરુઆતનો બની ‘રહ્યો’ છે તેનું
શું ? એવો સંકોચ શા માટે ?
કાલે આ કાર્યની ગુણવત્તા “વધશે” અને “સમજાશે” અને સૌનો સહકાર હશે તો “સ્થપાશે” પણ ખરી.
હજી વીદ્વાનો આપણા આ નાનકડા કાર્યમાં ભળ્યા જ નથી. તેઓ પણ ખેંચાઈને આવશે અને તમારા કવીઓને મદદરુપ બનશે. આપણું ગજુ ભલે નાનુ છે પણ મસ્તક કે નીશાન નીચું નથી !
June 24, 2007 at 5:06 am
ડૉકડર સાહેબ, સારી શરુઆત સાથે પધાર્યા છો…આવતા રહેજો, મુ.સુરેશભાઈને ૪૫ વર્શે મળ્યા તેવું અમારા
જેવા વાચકો સાથૈ ન કરતાં..બોલો આપો છો પ્રોમીસ?
June 24, 2007 at 8:32 am
સુરેશભાઈ તમે મને સવીતા વાંચતો કર્યો. મઝા આવી ગઈ.
રતીભાઈ
June 24, 2007 at 9:42 am
સરજન થી વિસરજન થાય દુ:ખનુ.
યાદ ને વિરહ તણુ.
મન વાતો કરી શોધે કવિતા.
મન મન્થનથી માણે નિપજેલ કવિતા…. રાજની.
બધા વાંચો આ જગત ભર.
સરજન છુ ને વિસરજન કરું દુ:ખનુ.
રાજેન્દ્ર
June 24, 2007 at 10:50 am
Wah Wah Mara Kavi !!
June 25, 2007 at 4:34 am
Dr. Rajendra-ji ne kamal kar diya.
Neurologist vichare chhe ke Anesthesia vadhero nathi apay gayo ne !
Good - It isnpires others - hope me too - to write something !
Hasavta Raho - All the best.
June 25, 2007 at 6:44 am
સુંદર કવિતા…
અભિનંદન, રાજેન્દ્રભાઈ…. આમ પહેલી નજરે જોઈએ તો આખી કવિતા અછાંદસ લાગે પણ ધ્યાનથીએ વાંચીએ તો ગીતોના છંદની ઘણી નજીક નજીક પહોંચી ગઈ છે આ કવિતા…
આમાં ને આમાં
મારી આંખો બીડાઈ ગઈ,
ખુલતાં શું થાશે પ્રભાત !
-આ આખા અંતરામાં છંદ યોગ્ય જળવાયો છે…
June 25, 2007 at 7:19 pm
Welcome RajuKaka! Tame pan amari Naat maa jodai gaya.
June 26, 2007 at 9:24 am
wonderful attempt
Suresbhai e kavita no ’saresh’ tamne pan lagavi didho!