Posted by સુરેશ on August 26, 2007
જીવન છે સંગ્રામ
પળો છે હારજીતની.
કરે ય આશ નિરાશ
ને લાવે ચડતી પડતી.
સાથે સુખદુખ લાવે
પળો યે હસતી રડતી.
જીવન છે સંગ્રામ
અરે! મારા તારાનો
ભેદ કરાવે દુર સ્વજનને
અંતરમાં કડવાશ જગાવે.
સુખદુખમાં જે વીર ટકે તે
સાચું જીવન જીવી જાણે.
- શાંગ્રીલા પંડ્યા
Posted in અછાંદસ, શાંગ્રીલા પંડ્યા | 1 Comment »
Posted by સુરેશ on August 20, 2007
મીત્ર આવા ખોખલા કોને ખબર?
પ્રીત આવી પાંગળી કોને ખબર?
રુપને વળગી રહ્યા ને સત્વને છોડી દીધું,
માન્યતા સૌ સાંકડી, કોને ખબર?
દીલ તણા ભાવો ન જાણ્યા, શબ્દને પકડી રહ્યા,
ફેરવી ચહેરો છુપ્યા, કોને ખબર?
કાળના આ ગર્ભમાં ભંડારીને મારા ખુદા!
સાચવ્યું બસ આટલું? કોને ખબર?
માંહ્યલો મુંઝાય છે કે, આમ બનતું શેં ભલા?
સાચને યે આંચ છે, કોને ખબર?
- સુરેશ જાની
———————————————–
પરમ પ્રીય મીત્ર શ્રી. જુગલકીશોર વ્યાસે બહુ પ્રેમથી આ ગઝલને સુધારવા સુચનો આપ્યાં હતાં. તે ધ્યાનમાં રાખી આ ગઝલ નીચે મુજબ મઠારી છે :-
મીત્રતા સૌ ખોખલી, કોને ખબર?
પ્રીત આવી પાંગળી, કોને ખબર?
રુપ રાખી, સત્વને છોડી દીધું,
માન્યતા સૌ સાંકડી, કોને ખબર?
દીલ ન જાણ્યું, શબ્દને વળગી રહ્યા,
ફેરવી ચહેરો છુપી, કોને ખબર?
કાળના ગર્ભે ભર્યું છે કેટલું,
સાચવી બસ માટલી? કોને ખબર?
માંહ્યલો મુંઝાય, આવું કાં બને ?
સાચને આંચ આવતી? કોને ખબર?
Posted in ગઝલ, સુરેશ | 9 Comments »
Posted by સુરેશ on August 19, 2007
હરી પાપને દુર કરે છે, કામ જ તેનું હરવાનું,
તેનુ નામ જપે દુર થાયે, સદા નામ તે રટવાનુ.
રામ કહો રહેમાન કહો, તે બેઠો સૌના હૃદીયામાં,
એવું સમજે જે જીવનમાં, જીવ હરખતા આલમમાં.
કકળાટોનો નાશ થાય ત્યાં, શાતીનું ત્યાં રાજ રહે,
રામ રહીમ રટંતા, સહુ યે સાધુ મૌલા સાથ રહે.
જીવ જીવે સમજીને જ્યારે, ઝગડાથી સૌ દુર રહે.
દીલ મંદીરમાં સ્થાપી પ્રભુને, શાંતી કેરું પાન કરે.
- રાજેન્દ્ર ત્રીવેદી
બહુ જ સરસ લય બેઠો છે, મીત્ર ! ભાવ તો ઉત્તમ છે જ.
Posted in ગીત, રાજેન્દ્ર ત્રીવેદી | 3 Comments »
Posted by સુરેશ on August 17, 2007
ધરતીની સરહદ વધારવા જતાં માણસ પોતાની સરહદ ચુકી જાય છે.
Posted in ચાંદરણા | No Comments »
Posted by સુરેશ on August 16, 2007
હાર્ટ સ્પેશીયાલીસ્ટ પાસે સ્પેશીયલ નહીં, માણસનું જ હૃદય હોય છે.
Posted in ચાંદરણા | 2 Comments »
Posted by સુરેશ on August 15, 2007
સમય તેનો તે જ રહે છે, છતાં માણસનો સમય બદલાય છે.
Posted in ચાંદરણા | 2 Comments »
Posted by સુરેશ on August 13, 2007
ગાલગા ગાલગા ગાલગા ગાલગા
————————————-
હોય સાથે છતાં હું પડી એકલી.
ભાર ઉંચકી સહુનો રડી એકલી.
રોઈ, મુંઝાઈ તોફાનની સન્મુખે
હીમના એ પહાડો ચઢી એકલી.
કંટકો તોડવાની સજા પામીને
આજ ગુલાબ સાથે લડી એકલી.
ક્ષારણો લાગવાના હવે સાંધમાં
સ્નેહના ઝારણે તો રડી એકલી.
હોય આ કથની જો રોજની માહરી
આખરે પટકથા તો ઘડી એકલી.
- સુનીલ શાહ
Posted in ગઝલ, સુનીલ શાહ | 6 Comments »
Posted by સુરેશ on August 13, 2007
બધા જ આઘાતનો કંઈ ગોબો પડે ?!
Posted in ચાંદરણા | No Comments »
Posted by સુરેશ on August 12, 2007
દરેક ગૃહીણી ઝાડું ‘મારવા’ જેટલી આક્રમક હોય જ છે.
Posted in ચાંદરણા | No Comments »
Posted by સુરેશ on August 11, 2007
પ્રેમને રોકાણ માને છે તે તેનું વ્યાજ પણ માંગે છે.
Posted in ચાંદરણા | No Comments »