Posted by સુરેશ on September 30, 2007
ગાલગાગા\ ગાલગાગા\ ગાલગા
ચાર દીવાલો મળે તો ઘર બને ?
સ્પંદનો સઘળાં ટળે તો ઘર બને.
રેત ને સીમેંટ એકલ શું કરે?
ઈંટ નીંભાડે બળે તો ઘર બને.
સૌ કરે ભેગા મળી મીજબાની, પણ
આશ જો સહુની ફળે તો ઘર બને.
લાગણીના માંડવે બંધાઈને
શ્વાસ જો સઘળા મળે તો ઘર બને.
બાળકો આંગણ ગજાવે રોજ, ને
સ્નેહ જો એમાં ભળે તો ઘર બને.
- સુનીલ શાહ
Posted in ગઝલ, સુનીલ શાહ | 1 Comment »
Posted by સુરેશ on September 30, 2007
પ્રેમીકાની રાહ જોનારને ટાફીક પણ જોવો પડે છે.
Posted in ચાંદરણા | 2 Comments »
Posted by સુરેશ on September 29, 2007
પીરામીડ મળે તો ય કોઈ કબરમાં સુવા માંગતુ નથી.
Posted in ચાંદરણા | 1 Comment »
Posted by સુરેશ on September 28, 2007
માણસ દસ્તાવેજને નહીં, છાણાંને પણ આંગળાની છાપ આપે છે.
Posted in ચાંદરણા | 1 Comment »
Posted by સુરેશ on September 27, 2007
કુહાડી મ્યુઝીયમમાં જવા જંગલનો નાશ કરે છે.
Posted in ચાંદરણા | 1 Comment »
Posted by સુરેશ on September 27, 2007
લગાગાગા\ લગાગાગા\ લગાગાગા\ લગાગાગા
સમયને ઓળખી ચાલો, નહીં તો ઠોકરો વાગે.
દરદને ખોતરો આજે, ભલેને દીલમાં લાગે.
નકામા ખેલ આ આકાશના જોઈ લીધાં છે મેં,
ભટકતાં વાદળાં આલીંગનો દૈ વીજળી દાગે.
અરીસો જો કદી દઈ દે છબી સાચી તમારી તો,
કદીયે આફતાબી આગીયા ક્યારેય ના લાગે.
અવાજો સાંભળીને જાગીયે જો આમ સપનામાં,
તહેવારો થકી બસ આંગણે તો સ્પંદનો જાગે.
સહારાઓ જીવનમાં ઓળખીને ચાલશો આમ જ,
સુરજને પાદરે દેખી તમસ તો મન મુકી ભાગે.
- સુનીલ શાહ
માશાલ્લાહ , સુનીલ ! તું તો હવે ખીલતો જાય છે. બહોત ખુબ …..
Posted in ગઝલ, સુનીલ શાહ | 4 Comments »
Posted by સુરેશ on September 24, 2007
सुबहसे श्याम, श्याम से रात,
और रातसे फीर सुबह तक?
पानीके फंवारेसे भीगके, युं भागे पेट भरने ।
बीवीको बाय करके, सबवे मेँ ओफीस जाने ।
साहीबकी करते सेवा, डोलर बहुत बनाने ।
फास्ट फुड अकेले खाके, शाम होते घरको आने।
बीवीसे बोलनेका, टाइम भी तो कम है,
सोनेके साथ सुबहाकी, बस आस अब नहीं है ।
अब प्यारकी ही प्यासमें, यह साँस भी तो कम है।
ये होठ भी सुखे हैं , सब बात रहती मनमें ।
क्या बस यही है जीवन, जीने का एक मकसद ?
या कुछ करके मन रिझाने , सब साथ प्यार बाँटे ?
- राजेन्द्र त्रीवेदी
जनाब! अब तो आप उर्दु शायर भी हो चुके !
Posted in ગીત, રાજેન્દ્ર ત્રીવેદી | 1 Comment »
Posted by સુરેશ on September 23, 2007
મંઝીલ રહી ન પાસ બધું મળેલું માની લઉં.
થયું, લાવ આજ જીવને એનું ઘર બતાવી દઉં.
બધી માયા સંબંધોની, સમર્પી તમને આપી દઉં,
થયું, લાવ આજ જીવને એનું ઘર બતાવી દઉં,
સ્વપ્નો અહીં મુકીને, ગગનને પ્રેમથી ભેટી દઉં,
થયું, લાવ આજ જીવને એનું ઘર બતાવી દઉં,
કંઇ બાકી ને કંઇ પુરું, બધું અહીંથી સમેટી લઉં,
થયું, લાવ આજ જીવને એનું ઘર બતાવી દઉં,
- સૌપ્રિય સોલંકી ‘શૈલ’
Posted in ગઝલ, સૌપ્રીય સોલંકી | 2 Comments »
Posted by સુરેશ on September 22, 2007
ભય પણ માણસને ‘પરસેવાની કમાણી’ કરાવે છે.
Posted in ચાંદરણા | 1 Comment »
Posted by સુરેશ on September 21, 2007
વીધવા પાસે થોભેલો સમય આગળ વધતો નથી.
Posted in ચાંદરણા | 1 Comment »