લાઈટો લાસ-
વેગાસની, રાતને
ગળી જાય છે!
—————————–
હથીયાર જો
લો, તો લો અહીંસાનું;
નહીં હીંસાનું !
—————————–
દીવો આપે છે
સૌને એનો પ્રકાશ;
રાખી અંધારું !
—————————–
સુર્યં આપે છે
જગને એવી શક્તી
પોતે બળીને!
—————————–
રસ્તે મળતા
મીત્રો બધા મલકે
દીલથી નહીં !
—————————–
પીયર ગઈ
પત્ની, ભોજન સ્વાદ
ગયો એ સાથે !
—————————–
સુખ-દુખના
આંસુઓને અલગ
રંગ મળે તો ?
—————————–
સ્વજન ગયા
પછી સમજાય છે
સાચી સગાઈ !
—————————–
‘સુનામી’ પછી,
સમજાયો સહુને
પાણી-પ્રકોપ !
—————————–
વાતો કે’નારા
ખુબ, સાંભળનારા
બહુ જ ઓછા!
—————————–
પૂજારી પુણ્ય
ભેગું કરે રાત-દી;
આરતી કરી !
