ગુફા મધ્યે નીરખી રહ્યો, સૌમ્ય મુર્તી બુધ્ધની
આડે પડખે જમણે અંગે, પરમ શાન્તી પમાડતી.

પંદરસો વર્શ પુર્વે, હશે કેવી આ ધન્ય ઘડી
વધાવે જન્મ વૈશાખી પુનમ,મહામયી! તું ભાવ ધરી.

ચાંદની ખુદ શાતા ઝીલે,પ્રક્રુતી દીસે સુખદાયીની
પુર્ણ રુપે વૈશાખી ખીલી, પુર્ણ સંગ બ્રહ્માંડે રમી.

ત્યાગી ગૃહ તપી ભમી, પુનીત પીપળે આંખો ઢળી
શીતલ વાયુ સુગંધ ઢોળે,પ્રસન્ન ફરી પુનમ વૈશાખની.

અનંત સુખ રમે મુખે, અનંતો દર્શનના સત્યો લાધી
અનેરી ત્રુપ્તી,વનકન્યા સુજાતા,ધરે ખીર ભાવે હસી.

સંઘ વીહારથી ઉઠી લહર , બુધ્ધત્વના પંથે દોરે જગત
અહીંસા પ્રેમથી રંગો જીવન, શીલ્પી કોતરે અમ્રુત વચન.

કુશીનારાનો ચંદ લુહાર, ધરે અંતીમ ભીક્ષા ભગવંતને
ધન્ય વૈશાખી પુનમ, એંશી વર્શ, દેવે દીધાં સુખ જગતને.

સુણો અંતીમ બોધ, ”આત્મ દીપ થાવ” બોલી મીંચ્યા નયન
વરતે જગે આણ ચક્રવર્તી, ‘આકાશદીપ’ ભાવે વંદે ચરણ.

ગાઉ મહીમા કોનો વધારે, વંદનીય વૈશાખી પુનમ
ના વીસરશું તારા ભાવ દર્શન શીલ્પી, કંડાર્યા પ્રભુનાં શયન

-  રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)