કલમ ઉપાડી કવી નીકળ્યા

             બસ કુદરત ખોળે રમશું

નર્તન કરતી જોઈ વનરાજી

                ટહુકે  ટહુકે    ભમશું

 

જળચર પંખી સરવર ર્તીરે,

                 ચણ  દઈ   બોલાવશું

રેશમ પીંછે સ્પર્શ કરીને,

               બાળા   પંખી   રમાડશું

 

મસ્ત ઘટાઓ છાયી ગગને

            હરખે   કવી    મસ્તાના

વાહ! કુદરત તારી કરીશ્મા

           પાવન   તારા    શરણા

 

ત્યાંતો ચેતવણીના સુરો ગુંજ્યા

          ચક્રવાત   ધાયે    વીકરાળા

ઉડશે છાપરા અંધારા થાશે

         ધમરોળશે વીનાશના ઓળા

 

ભાગ્યા કવી સૌની આગળ

     અંતરીયાળ થયા કલ્પન ખટોલા

સૌની સાથે છુપાયા ખુણે

      વીચારે કેમ જીવશે પંખી રુપાળા

 

શરમ મુકીને સૌને ગજબ દોડાવે તું કીરતાર

       કુદરત તાંડવ આગળ દીઠા સૌને રે લાચાર

કવી કહે ઓ નીષ્ઠુર વીધાતા

              આ  બાળા પંખી   શું     જાણે

ચેતવણીથી અમે ખુણે ભરાણા

       દીધા પંખીને ઘર વૃક્ષ ટોચે શું અજાણે?

 

સુણી સંવેદના મારી જાગ્યો ભગવંત દુર ગગને

    તાંડવ લીલા સંકેલી હાલી નીકળ્યો સાગર વાટે

 ખુમારીથી કવીએ  કલમ   ઉપાડી

      ખુશ   થયા    ટોર્નેડોને       ભગાડી

ધીરે ધીરે  છાયાં  ગગને મસ્ત  ઘટાથી  વાદળ

      બાળા પંખી નાનાં બે ઘુમતાં કેવાં માની પાછળ

-  રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

       તાજેતરમાં અમેરિકાના જ્યોર્જિયા રાજ્યમાં એટલન્ટા અને જેક્શનવીલની આસપાસ ટોર્નેડોની ચેતવણી વેધર ચેનલો પર ધમધમી ઉઠી. અંધારપટ  વૃક્ષોનું ધરાસાયી અને ઉડતાં છાપરાનાં દૃશ્યો જાણે વીનાશની આંધી.  અમારા ધરની પાછળ, તળાવ કીનારે નવજાત બચ્ચાંને લઈને કુદરતના કોપથી અજાણ માતા ફરી રહી હતી. અમને સૌને દુરદર્શન ઘરના સૌથી નીચેના ભાગમાં ઈમર્જન્સી  કીટ સાથે આશ્રય લેવા માહીતી આપી રહ્યું હ્તું  ….શું થશે? પણ

 વ્યથાનો સારો અંત એટલે આ …    ‘ચક્રવાત’

—————————————–

રમેશ ભાઈ ! અમારે આપત્તી આવી પડશે ત્યારે આવી કવીતા અમારા માટે પણ લખશો  ને?