બની ગયો છું - પૂણેકર

સુરજ પણ તારી જેમ જ,  ગુસ્સે થાય છે સવારે
ગરમ ઓછો,  અને લાલ વધારે.

સળગતા હોવાનો કેવો આ અહેસાસ છે?
જલતી આ શમાને અંતરની પ્યાસ છે.

કોને કહું હું વાત ગર્ભિત આ અંધકારની?
માનશે કોણ?  ચારે તરફ મારો જ ઉજાસ છે.

સૂરજ હાથમાં આવ્યો, તો ય પત્થર જેવો લાગ્યો.
પ્રકાશની હર ગલી ગુમનામ થઇ ગઇ .

હું આંખમાં અંધાર આંજીને ફરતો રહ્યો
ને રાત બિચારી બદનામ થઇ ગઇ.

મંઝીલ બહુ દૂર હતી, એમ તો નહોતું.
આ તો રસ્તા અમને થોડાક છળી ગયા.

દુશ્મનો બહુ હતા, એમ તો નહોતું.
આ તો મિત્રો અમને થોડા એવા મળી ગયા.

ઊડવાની ચાહમાં બેજાન બની ગયો છું.
પંખી બનવું હતું,  ને વિમાન બની ગયો છું.

- પૂણેકર

મઢૂલી મજાની

મઢૂલી મજાની પેલે તીર, સંતો વ્હાલા !
અનેરી અમારી એ લગીર;

તો અમે આવીએ…

આપી આપીને તમે પીંછું આપો
        સજન ! પાંખો આપો તો અમે આવીએ…

જળ વ્હેર્યું

આઘી આઘી કીધી જાતરા,
ખોયા આંગણાના રામ;
ખાલી રે ખજાના લાગ્યા પંડના,
પરના મબલખ તમામ !
જળ રહે વ્હેર્યું, જીવ ! કેટલું ?

અર્ઘ્ય

(શિખરિણી)  

કદી મારી પાસે વનવન તણાં હોત કુસુમો, 
રૂપાળાં, ઓજસ્વી, સુરભિ ઝરતાં, હાસ્ય કરતાં,

કોણ રોકે?

આ પૂનમની ચમકે ચાંદની , એને કોણ રોકે?
કાંઇ સાગર છલક્યા જાય, એને કોણ રોકે?

વૈધવ્ય

એ અણઘટતી ઘટના કોણ ગયું ઘડી ?

કોણે કીધો નંદનવનનો નાશ જો?
કોણે એ રસસાગર સહસા સૂકવ્યો ?
કમલકળીમાં ફૂંક્યો હાય હુતાશ જો.
એ અણઘટતી ઘટના કોણ ગયું ઘડી ?

જનનીની જોડ સખી!

મીઠાં મધુ ને મીઠાં મેહુલા રે, લોલ,
એથી મીઠી તો મોરી માત રે,
જનનીની જોડ સખી! નહીં જડે રે, લોલ!

કુંચી આપો બાઇજી

કુંચી આપો બાઇજી!

તમે કિયા પટારે મેલી મારા મૈયરની શરણાઇ જી?

મ્હારા કેસરભીના કંથ

મ્હારા કેસરભીના કંથ હો! સિધાવજો રણવાટ,

આભ ધ્રૂજે, ધરણી ધમધમે, રાજ, ઘેરા ઘોરે શંખનાદ,

દુંદુભિ બોલે મહારાજના હો! સામંતના જયવાદ.- મ્હારા …