થઈ જાય !- સુનીલ શાહ : એક સમાચાર….

નીરાકારથી કોઈ આકાર થઈ જાય,
તો, પથ્થર સરેઆમ અવતાર થઈ જાય !

સતત દોડવું એટલે ‘હાંફવાનું’ ?
પછી તો, તણખલાંનો પણ ભાર થઈ જાય !

બને બંધ, જો આંસુનાં પુર પર, તો–
પ્રતીક્ષાની વેળાનો વીસ્તાર થઈ જાય !

ઉઝરડાય ઉજવી લઈએ હ્રદયથી,
ભલે, લોહીભીનો એ શણગાર થઈ જાય !

રદીફો’ને આ કાફીયા ઉઘડે જ્યાં,
બધી ઝંખનાઓનો આધાર થઈ જાય !

-  સુનીલ શાહ

તેમના બ્લોગ પર પ્રસીધ્ધ થયેલી તેમની બધી રચનાઓ

     સુનીલભાઈની ઉપરોક્ત ગઝલ બેન્ગાલ સ્પોર્ટીંગ યંગ આર્ટ્સ ક્લબ આયોજીત ઉર્દુ–ગુજરાતી ગઝલ સ્પર્ધામાં, ગુજરાતી વીભાગમાં  ઈનામને પાત્ર ઠરી, એ સમાચાર જ્યારે ઉત્તમભાઈ ગજજરે આપ્યા ત્યારે આનંદ ઉભરાઈ આવ્યો. આ સીધ્ધી માટે સુનીલભાઈ તો આપણી પ્રશંસા અને અભીનંદનના પાત્ર તો છે જ, પણ કદાચ તેથી વીશેશ ગુજરાતી બ્લોગ જગતના જાણીતા અને માનીતા ગઝલકાર અને ગઝલગુરુ ડો. વિવેક ટેલર છે. તેમણે સુચન  ન કર્યું હોત તો, કદાચ સુનીલભાઈએ આ ક્રુતી પ્રતીયોગ્યતા માટે   મોકલી જ ન હોત.

લયસ્તરો ઉપર પ્રસીધ્ધ થયેલી તેમની એક રચના

   સુનીલભાઈની બ્લોગ જગતમાં પ્રસીધ્ધ થયેલ પહેલી રચના વાંચવા અહીં ‘ક્લીક’ કરો

 

યશવંતી ગુજરાત - રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

ગુણીયલ ગુર્જર ગીરા અમારી, ગૌરવવંતા ગાન
સ્નેહ સમર્પણ શૌર્ય શાન્તીના દીધા અમને પાઠ
રાજવી સાક્ષર સંત મહાજન , ધરે રસવંતા થાળ
જય જય યશવંતી ગુજરાત ,શોભે યશચંદ્ર તવ ભાલ

જનમ્યા ગુર્જર દેશ ,સંસ્કૃતીના ખીલ્યા છે ગુલદસ્ત
તવ રંગે સોડમે ખીલ્યાં, મઘમઘતાં માનવ પુશ્પ.
વીશ્વ પથ દર્શક ગાંધી ગરવો, ગુર્જર સપુત મહાન
ધન્ય ધન્ય ગુર્જરી માત ,તવ ચરણે મળ્યો અવતાર.

રમ્ય ડુંગરા સરીતા મલકે, ધરતી ઘણી રસાળ,
ગરબે ઝગમગે જીવન દીપ ને, જગત જનનીનો સાથ.
ધરતી મારી કુબેર ભંડારી,ભરશું પ્રગતી સોપાન
જય જય રંગીલી ગુજરાત, શોભે યશચંદ્ર તવ ભાલ.

રત્નાકર ગરજે ગુર્જર દ્વારે, કરે શૌર્ય લલકાર,
મૈયા નર્મદા પુનીતદર્શીની, ભરે અન્નભંડાર.
માત મહીસાગર મહીમાવંતી, તાપી તેજ પ્રતાપ
જય જય રસવંતી ગુજરાત,ધન્ય ધન્ય ગુર્જરી માત

પાવન તીર્થ ,તીર્થંકરની કરુણા,અર્પે જ્ઞાન અમાપ
અનુપમ તારી શાખ ઝગમગે,જાણે તારલીયાની ભાત
સહજાનંદ યોગેશ્વર વસે અંતરે,સુખદાતા મીરાં દાતાર
વહાલો વલ્લભ સરદાર, ગજવે ગગને જય સોમનાથ
ધન્ય ધન્ય ગુર્જરી માત , શોભે યશચંદ્ર તવ ભાલ

ભારતવર્શે પરમ પ્રકાશે, જાણે હસ્તી પર અંબાડી
સપ્ત સમંદર સવારી અમારી, દરીયાદીલ વીશ્વાસી
ધન્ય ધીંગી ધરા સલુણી, પુણ્ય પ્રતાપી રંગ
‘આકાશદીપ’ વંદે ગીરા ગુર્જરી છાયો પ્રેમ અનંત
તારે ચરણે નમીએ માત,આશીશ માગે તારાં બાળ
ધન્ય ધન્ય ગુર્જરી માત, શોભે યશચંદ્ર તવ ભાલ(૨)

-  રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)

આજે ગુજરાત રાજ્યના સ્થાપનાદીને રમેશભાઈની આ ખમીરવંતી રચના પ્રગટ કરતાં અત્યંત આનંદ થાય છે.

ચંદન સ્નેહ - રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

નથી મીનારા, નથી ઝરુખા, નથી મેડી મેહલાત
નાના ખોરડે શોભે આંગણીયે આંગળીયારી ભાત.

પંખીના કલરવ કામણગારા, નાચે છાપરીએ મોર
લીલા પોપટડા પારેવા સંગ ઝીલે કોયલ કલશોર.

રાત ઢળે ને ઢળે ઢોલીયા,હરખે આભલે રમતા તારા,
પડવો પાંચમ ગણતાં ગણતાં,થાયે પુનમના અજવાળાં.

વહેલી પરોઢે, સુરના તાલે, પ્રભાતીયાં મીંઠાં ગુંજે,
કુદરતના ખોળે રમતાં ભમતાં સ્નેહ બંધને ઝુલે.

ભોળા દીલનાં ભોળાં માનવી, ભોળી ભોળી રીતો,
નદીના તટે મેળામાં મ્હાલે જીવનભરની પ્રીતો.

હરતાં ફરતાં વાટે વીચરતાં,નયનોમાં વરસે મેહ,
છાનાં છપનાં મલકી મલકી, અંતરમાં ઝીલે સ્નેહ.

ઉશાના રંગે સલુણી સંધ્યાએ, કોઈ શમણામાં રમતું,
પ્રીતના પાનેતર ઓઢી હોંશે કંકુ પગલે પધારતું.

છલકાવી સાચો સ્નેહ સાગરશો, કુંદન જેમ રે તપીયાં
લોહીની સગાઈથી સવાયાં થઈ આયખે રે ઘોળાયાં.

એકબીજા સંગ પ્રેમ પરમશ્વરે, દીધા મન મોટપ સથવારા
દીધા દાતાએ રોટલા ઓટલા, ને સાચા સુખના ઝબકારા.

જીવન પતંગ ઝુલાવ્યો, લોટાવ્યો, અનંત અધ્ધર આભે
આયખે ઘસી ચંદન સ્નેહને જઈ ચમકાવ્યો ચાંદે.

- રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)